بدنسازان ایرانی

‏دوپینگ عبارت است از تخدیر نمودن و افزایش کاذب قدرت و نیروی بدن با استفاده از داروها و عوامل مختلف . اکثریت مردم و حتی ورزشکاران اطلاعات زیادی در مورد دوپینگ و نحوه انجام آن ندارند و فقط اسمی‌از آن شنیده و ‏یا ‏فقط می‌دانند که با دارو دوپینگ می‌کنند ولی ا ینکه با چه دارویی،برایشان علامت سوال است .

بقیه در ادامه مطلب

‏دوپینگ عبارت است از تخدیر نمودن و افزایش کاذب قدرت و نیروی بدن با استفاده از داروها و عوامل مختلف . اکثریت مردم و حتی ورزشکاران اطلاعات زیادی در مورد دوپینگ و نحوه انجام آن ندارند و فقط اسمی‌از آن شنیده و ‏یا ‏فقط می‌دانند که با دارو دوپینگ می‌کنند ولی ا ینکه با چه دارویی،برایشان علامت سوال است .

‏ثابت شده است که اکثرورزشکاران ازروی حس کنجکاوی و ‏حتی در حین تمرینات عادی اقدام به مصرف ا‏ین دارو‌های غیر مجاز و مصیبت بار می‌کنند و ‏اگر کسی باشد که در مورد خطرات و عوارض این داروها با دلایل و مدارک ‏سخن بگوید میزان مصرف کاهش می‌یابد زیرا ورزشکار حاضر نخواهد بود یک ‏عمر اتهام و بدنامی‌و عوارض کشنده این داروها را بر خوشی لحظه ای قهرمان شدن در اثر مصرف این داروها ترجیح دهد . اصولا اولین سوالی که برای هر فرد مطرح می‌شود این است که چرا ورزشکاران از این داروها استفاده می‌کنند و به کدام داروها , محرک و دوپینگ اطلاق می‌شود ؟

‏مردم عادی و تماشا گرانی که به ورزشگاه ‏و استادیوم ورزشی می‌آیند تا بیشترین احساسات و تشویقهای خود را نثار قهرمان کنند هرگز از عمق و ‏اندازه رقابت سهمگینی که در میدان ورزشی جریان دارد آگاه نیستند . آنچه که در صحنه یک رقابت ورزشی می‌گذرد هیچ چیزی کمتر از یک جنگ واقعی و تمام عیار ‏نیست جایی که چند سانتی متر، چند کیلو ،چند گرم و چند ثایه اختلاف می‌تواند یکی را قهرمان و دیگری را مغلوب ، یکی را به اوج و ‏دیگری را به حضیض برساند اینجا است که معلوم می‌شود چرا شعار « پیروزی به هر قیمت هدف ورزشکاران قرار می‌گیرد و ‏مصرف انواع دارو‌های زیان بخش و ‏مهلک رواج می‌یابد.

‏این موضوع بدیهی است که هر ورزشکاری الزامأ قهرمان نیست ولی چون امروزه فقط قهرمانان را تحویل می‌گیرند و برای آنها ارزش قایل می‌شوند و نه بازندگان را , لذا به هر قیمتی که شده سعی در قهرمان شدن دارند و قیمتی که ‏برخی از ورزشکاران به شوق قهرمان شدن می‌پردازند بسیار گران است .

جوانی که تمام نیروی فکری ، روحی و ‏جمعی خود را روی یک رشته از ورزش سرمایه گذاری کرده و نهایت آرزویش کسب یک مدال قهرمانی است و ‏در عین حال هم می‌بیند که اگر فقط چند کیلو اضافه تر، چند ساتتی متر بلند تر و چند ثانیه زود تر به ثبت برساند به آرزویش می‌رسد د یگر هیچ ترد یدی در مصرف قرص و آمپول به خود راه نخواهد داد . چنین تردیدی را تنها یک شخصیت بارز اراده قوی و اندیشه ای پربار می‌تواند رقم بزند و متأسفانه اینها را در دنیای حرفه ایها و‏نیمه حرفه ایهای امروزی به مفت نمی‌خرند !

‏کمیته پین المللی المپیک و یا مقامات و ‏ترتیب دهندگان بازیها و مسابقات هر ‏چه می‌خواهند بگویند و هر کاری می‌خواهند بکنند قدر مسلم این است که روز به روز بر مصرف انواع مختلف داروها با ترکیبات استروئیدهای آنابولیک، کوکائین ,آمفتامین‏ وسایر دارو‌های که در بیش از صدها نوع قرص و آمپول به کار می‌روند افزایش خواهد یافت .

‏ورزشکاری که روزانه چندین ساعت تمرین می‌کند لازم است تا مواد مورد نیاز سوخت و‏ساز بدن وی تامین گردد و آیا این امر تنها با خوردن انواع ‏غذا‌های مختلف و رنگارنگ میسر است البته تامین کلیه نیازهای متابولیکی پایه بدن از طریق مصرف غذاهای پر پروتئین و ‏انواع میوه‌ها امکان پذیر است آ یا ‏همه افراد و ورزشکاران توانایی تهیه یک غذای گران قیمت را دارند و در ثانی آیا هر نوع مواد غذایی برای رفع احتیاجات فیزیولوژیک بدن که بالطبع به هنگام ورزش ‏فعالیت بالا می‌رود کافی است؟ پاسخ منفی است. حتی گاهی اوقات ‏لازم می‌گردد ورزشکار روزانه قرصهای حاوی ویتامین و ‏املاح مصرف نماید ولی متأسفانه همین مصرفها و ‏حس کجکاوی و ‏چشیدن مزه « ‏احساس قدرت »‏وی را به سوی استفاده نابجا ( Misuse ‏)‏دوپینگ سوق می‌دهد و ‏پشگیری از چنین امری تقریبا بنا به دلایل گفته شده محال است.

 

((مقالات ارائه شده در بخش استروئیدها و داروهای نیروزا،صرفا جهت افزایش اطلاعات شما در زمینه این داروها می‌باشد.ضمنا مقادیر گفته شده در این مقالات جنبه تئوری دارند و استفاده از این دارو‌ها به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.))

 

‏در یک مجله خارجی نوشته بود : کسی که دوپینگ نکند هم بدبخت می‌شود و کسی که دوپینگ بکند هم بدبخت می‌شود . در حالت اول به خاطر اینکه هیچوقت طعم قهرمان بودن را نخواهد چشید! البته این طور نیست که کسی ورزش بکند و قهرمان نشود بدبخت و بیچاره است بلکه این امر در دنیای ورزشی است و مهمتر آن بستگی به درک، استنباط و ‏احساس فرد از ورزش دارد . تجربیات خارجی زندگی یک شخص بازتاب و ‏انعکاسی از افکار و احساسات درونی فرد است لذا اگر احساس بدبختی و ‏درماندگی نماید بطور اتوماتیک در زندگی بیرونی وی متجلی خواهد شد و این امر ناگزیر از بروز است . در حالت دوم , علت بدبختی به خاطر عوارض خطرناک این داروها در دراز مدت است , ‏عوارضی که دو عضو حیاتی بدن یعنی کبد و ‏کلیه در معرض آن قرار دارند و حالات روانی همچون افسردگی و ‏کاهش شدید نیروی جنسی .

‏

در مورد زنان ورزشکاری که دوپنگ می‌کنند عوارض خطرنا کتر و‏شدیدتر است که بعدأ گفته خواهد شد ولی مسلمأ در خانمها تغییر صدا و خشن شدن آن ‏علائمی‌مانک Virlism ‏( پیدایش حالت مردانگی در زن ) و Hirsutism ‏( رویشی غیر طبیعی مو ) از عوارض جانبی اجتناب ناپذپر است . ورزشکار از خود می‌پرسد : از دارو استفاده کنم و به مدال برسم یا منصف باشم و ‏نفر آخر شوم؟ این یک سؤالی است کاملأ شخصی ‏اگر هدف مدال طلا باشد.

‏پاسخ به سؤال انتخاب بین مرگ و ‏زندگی است . با همه اینها آیا باز هم ‏ورزشکاران باید چشم خود را بر روی حقایق تلخ ببندند و به شوق شهرت و ‏عنوان و ‏مدال همه چیز را زیر پا بگذارند حتی اخلاق و ملامتی خود را البته دوپینگ و‏ استفاده از این داروهای محرک حداقل سالی یک بار اشکال عمده ای ا یجاد نمی‌کند ولی بدبختی ا ینجا است که وقتی یکبار از دارو مصرف کرد و اثرات آن را دید دیگر برای بار دوم نمی‌تواند خود را متقاعد سازد که دوپینگ نکند اینجا است که عوارض کشنده به سراغ وی خواهد آمد .

در اوایل آوریل ۱۹۸۷، بریژیت درسل چهره درخشان دو و میدانی آلمان غربی به درد شدیدی در ناحیه پشت مبتلا شد و تلاش پزشکان در درمان وی به نتیجه ای نرسید و در در دهم آوریل ۱۹۸۷ در حالیکه فقط ۲۶ سال ‏داشت ‏درگذشت و مدتی بعد در سپتامبر همان سال معلوم شد که بریژیت در حدود ۱۰۰ ‏نوع دارو می‌خورده و تزریق می‌کرده است تا مدال طلای المپیک ۱۹۸۸سئول را ‏به چنگ آورد.

‏کارل لوئیس دونده مشهور آمریکایی که در المپیک لوس آنجلس ۱۹۸۴ چهار مدال طلا را تصاحب کرد می‌گوید: بسیاری از برندگان مدال طلا از ‏دارو‌های محرک و ‏تقویت کننده استفاده می‌کنند این را همه می‌دانند و مانند روز روشن است.

نعیم سلیمانوف که به عنوان بهترین و قویترین وزنه بردار جهان شناخته شده و ‏بنا به دلایلی به ترکیه پناهنده شد می‌گوید:ما مجبور بودیم دارو‌های محرک و تقویت کننده مصرف کنیم و هر کسی که از این امر سرپیچی می‌کرد از تیم اخراج می‌شد و ‏این پزشکان و دار وسازان هستند که با هم رقابت می‌کنند نه ورزشکاران و قهرمانان!

دکتر آندره اس ملنیک,اهل شوروی سابق که اکنون به غرب پناهنده شده و قبلا در امور پزشکی ورزشی فعالیت می‌کرده می‌گوید:به قهرمانان تیمهای شوروی استروئیدهای آنابولیک و ‏دارو‌های دیگر داده می‌شود تا به مدال ‏برسد وی می‌گوید که مقامات شوروی بدون اعتنا به بهایی که برای اینکار می‌پردازند ‏قفط به دنبال یک چیز هستند و‏ آن هم پیروزی است و برای تندرستی و‏سلامتی ‏ورزشکاران خود کوچکترین اعتنائی ندارند .

‏بدین ترتیب اندیشه‌های پاک کسانی که در ۳ قرن بش از میلاد مسیح بازیهای المپیک را پایه گذاری کردند اکنون جلوه خود را از دست داده است .

‏قهرمانانی که قرار بود نمایندگان ملتها باشند و بر پایه دوستی و ‏صلح و ‏صفا رقابت کنند اکنون به دستور مقامات کشورهای خود به تمامی‌شیوه‌های پسندیده و ‏ناپسند متوصل می‌شوند تا بر سکوی قهرمانی بایستند و اهداف سیاسی دولتها را جامه عمل پوشاند و‏در این راه جان خود را نیز می‌بازند. بنابراین دارو‌های مخدر و ‏محرک نه تنها جان قهر مانان بلکه هدف و نفس ورزش و آینده را به مخاطره ‏انداخته است ، باشد که ورزشکاران با درک نفس عمل و بالا بردن سطح فکر خویش جلو  این اهداف را سد کرده و ابهت و‏ صفا و صمیمیت اخلاقی از دست رفته  را به جای اول خود بازگردانند.

 باعلم،عضله بسازیم.

+ نوشته شده در سه‌شنبه 23 آبان 1391 ساعت 15:40 توسط hbbody | ارسال نظر(0)